ridiculum vitae

Michelangelo Merisi, cansáu de la visión idealizada que carauterizaba a la pintura renacentista, decidió que la so obra debería ser real, pintaría bodegones, rostros y cuerpos ensin suxetividá dala, solo como los percibía'l güeyu humanu. Pa ello cuntó con un aliáu al que quedaría xuníu pa siempres; el claruescuru.

N'oposición a la mayoría d'artistes, Caravaggio nun se contentó con dexanos solo la so obra artística, sinon que llevó una vida digna d'un guión de película.

Tres pasar la mocedá en Milán decide viaxar a Roma, ellí tuvo implicáu en delles engarradielles. Foi arrestáu por portar armes coles que retaba a los pintores que-y querien facer la competencia. Un d'esos pintores foi víctima d'una bona cuelma tres criticar la obra de Caravaggio.

N'otra ocasión, viéndose acusáu de convivir cola prostituta que-y sirvía de modelu, Caravaggio axestó-y dellos fachazos al so demandante, esto fizo qu'afuxera pa Génova. Pero la víctima sobrevivió y sorprendentemente retiró los cargos, polo que pudo tornar a Roma.

Por embargu, la siguiente víctima nun corrió la mesma xorra. Caravaggio xugaba a la pelota col xefe d'una banda, cuando tres d'una discusión Caravaggio lu apuñaló, provocando-y la so muerte. Condenáu a muerte nun-y quedó otra qu'afuxir de Roma definitivamente.

La polémica en Roma nun solo-y arrodió pol so calter violentu, l'erotismu qu'enllenaba casi toles sos obres chocaba dafechu col so principal mecenes, la ilesia. Magar que la so obra toviera enllena d'esnudos masculinos, el mayor escándolu portó-y con "La Muerte de la Virxe", au amosábase a la mesma col vientre hincháu, ya que l'artista emplegó como modelu al calabre d'una prostituta embaranzada qu'hebía apaeció afogada nel Tiber.

Tres d'un tiempu en Nápoles, Caravaggio recae en Malta, onde torna a la so posición social amás de ser nomáu caballeru, pero una nueva engarradiella con otru caballeru prevocó que fuera apresáu. Gracies a unos desconocios pudo esmucise y colar pa Sicilia.

Pero la tranquilidá tampoco-y taba esperando nesti nuéu llugar, ya que foi denunciáu abondes vueltes por molestar a los alumnos d'un profesor de gramática.

Nuevamente en Nápoles, el nuesu protagonista recibe una brutal cuelma per parte de xente unviada pol caballero de Malta con quien había tenío l'enfrentamientu. Tres d'esto, desfiguráu y maltrechu fai una pitición de perdón al papa pa poder tornar pa Roma.

De la qu'empobinaba a Porto Ercole pa partir a Roma, ye reteníu, motivu pol cual pierde'l barcu. El 18 de xunetu de 1610 muerre a los 39 años nun sablón solu dafechu.

Con esta vida nun ye mui dificil entender el porqué d'una obra tan curtia, y sobre too porque la mayoría de los sos cuadros tan nes ilesies d'estes ciudaes.Equí n`España que yo sepia hai ún nel Muséu del Prado "David vencedor de Goliat" y otru nel Thyssen "Santa Catalina de Alejandría".

Pa saber mas